şımarık bir edayla
kocaman bir şehir yürüyordu yanında,
içinde ağır aksak lodos
bıçakla ikiye bölünen ruhunda
can çekişiyordu hüzünlü bir geyik
kimsenin olmayan bir gecede
karanlığın en parlak ışığında
ellerine kasvetli ve tüyden de ağır
bir ay düşecekti ki
basıp derleyip toparlayıp
kaçırdılar geceyi yanlarına alıp
gün ve ay olurdu da
gecesiz yapamazdı bir kadın
hep saklandığı teninden çalarsanız geceyi
acı, yüzünde bir dansa durur ki
herkese bulaşır bin kollu elemi
n.kadirioğlu
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 yorum:
Yorum Gönder