ütopya(m)

kısmen onaylanmış bir sıkıntı benimki,
örneğin gün ortasında kentte kayboluyorum
bir kadın kemik uçlarından yaptığı
kolyeyi takıyor taç gibi boynuma.

yemeğime korkunun tuzu ekiliyor
en iyi tat, diye
içkime panikten bir usare,
aşklarıma yelpazeden esintisi paniğin,
vesaire demeden eklemem lazım;
imzasız söylevler bırakıyorlar sabahları kapıma,
her akşam şaşı bir adam
daha da devirerek gözlerini
eski mektuplardan, eski kentlerden
sözler çağırıyor kulağıma
vesaire vesaire.

yine de kısmen onaylanmış bir sıkıntı benimki,
kimse bilmiyor
insan kılığına girebiliyorum ansızın
ceplerimde denizanaları, amipler
ver elini şehrin evleri !
tedirgin insanları ürkütüyorum
bir yanımın kanayan rengiyle.