gövdemde kan

billur bir suç işledim
dolaşıp kıbleye durdu günah,
düzeyim suç, yanlış gülüyorum,
meğer ki putunu yaratır sevap,
dolaşırmış uykusuz bir tay gibi
meğer ki uykusunda şehrin.
uykusuz bir tayım, meğer ki kadınım yok.

zarif bir kaçışla kullandım susma hakkımı
meğer ki çepeçevre yay çizermiş imha,
ihanetlerden kurulunca şehir
rutin darbelerle çıldırır gövde
uzanır, meğer ki kadınım yok.

işaret, gölge, hikmet aradım
çocuklara gülüş aradım,
meğer ki taylar da yorulur
yorgun taylara olmaz kadın,
meğer ki tevatür değil
katli hoş görülür.

uyandım
gövdemde kan,
derin uykudaydım
katlim hata.